Vanaf heden hebben we er een forum bij, heb je een vraag dan is dit misschien de snelste weg naar een antwoord. Hopelijk worden er veel ervaringen uitgewisseld en zijn we weer een heel klein stapje verder in de strijd tegen drugs.
Groetjes Noman
N
Noman
12/10/2004 18:01
213.118.100.*
Hallo beste bezoekers
| | Terug naar Topics overzicht | | Plaats een reactie| |
|
Ga naar pagina:
[1][2] |
| |
T
Thea van der Meer
12/10/2004 20:22
Hallo, mijn naam is Thea van der Meer, en ben erg blij dat er nu een forum is waar we elkaar kunnen ontmoetten, om daar elkaar steun te geven, als je kind verslaafd is aan de drugs, zelf maak ik dit al 15 jaar mee, en je komt er nooit van los.Het doet mij heel veel verdriet dat ik al 8 maanden niets meer van mijn dochter heb gehoord, ik heb haar de laatste keer opgebeld, en werd uitgekafferd.Dus aan haar is nu de keus, ik heb meer gedaan dan ik kon, en het houdt een keer op.Je gaat eraan kapot, ik moet wel zeggen dat ik me nu rustiger voel, als je niets weet, hoef je er je ook niet druk over te maken, maar het blijft knagen,
Groetjes Thea
Groetjes Thea
D
dagmar
28/10/2004 03:05
Dag Thea,
Ik ben Dagmar 28j en de zus van een drugsverslaafde 29j. Zelf ben ik verpleegkundige, heb 2 kinderen en ben gehuwd.
De lijdensweg van mijn broer is nu ook al 15 jaar bezig, ook die van mijn moeder en mij. Mijn broer deed het zeer goed op school, was heel handig, sociaal en aan liefjes geen gebrek. Toch is hij begonnen met drugs, de reden??????? Ik moet niet rekenen op begrip van buitenstaanders want die zeggen dan ja het is zijn eigen schuld (wat te begrijpen is), maar je eigen verdriet en onmacht kan je tegen niemand kwijt, nee je moet oppassen tegen wie je het zegt of je valt uit de boot.
Mijn broer heeft alles wat er toen op de markt was genomen en/of uitgetest, ook verschillende medicatie's bestemd voor oncopatiënten enz... Het lichaam van mijn broer was dat van een supermens dat kon niet anders. Mijn moeder en ik hebben alles gedaan om zijn leven te redden, opname in centra's al dan niet vrijwillig, beschermen tegen afrekeningen in het drugsmilieu (wat een paar maal niet gelukt is), het is allemaal zo erg dat ik soms twijfel of het geen droom was, dan wel een zeer slechte. .......................................
7 jaar geleden heeft mijn broer dan een overdosis genomen met zeer ernstige lichamelijke letsels. Na een langdurige coma en "revalidatie" en nog een reeks andere opnames is hij dan alleen gaan wonen, dan opnieuw een paar opnames opnieuw hervallen. En als je dan weet dat mijn broer door die overdosis niet meer kan praten, in een rolstoel zit, toch wel een beperking heeft van de fijne motoriek, longen aangetast, lever aangetast enz... nog drugs neemt.
Het is een tijd redelijk goed geweest buiten dan zijn jointgebruik tot vrijdag is mijn broer opgenomen op IZ het was 1 min voor 12. Voorlopige prognose: als hij uit coma komt zal hij voor de rest van zijn leven oa aan de kunstnier moeten 3x/week, verdere info. heb ik nog niet tot op heden.
De oorzaak van zijn coma is het gevolg van zijn drugs- en medicatiegebruik in het verleden, mijn broer is geen supermens meer.
Dagmar
Ik ben Dagmar 28j en de zus van een drugsverslaafde 29j. Zelf ben ik verpleegkundige, heb 2 kinderen en ben gehuwd.
De lijdensweg van mijn broer is nu ook al 15 jaar bezig, ook die van mijn moeder en mij. Mijn broer deed het zeer goed op school, was heel handig, sociaal en aan liefjes geen gebrek. Toch is hij begonnen met drugs, de reden??????? Ik moet niet rekenen op begrip van buitenstaanders want die zeggen dan ja het is zijn eigen schuld (wat te begrijpen is), maar je eigen verdriet en onmacht kan je tegen niemand kwijt, nee je moet oppassen tegen wie je het zegt of je valt uit de boot.
Mijn broer heeft alles wat er toen op de markt was genomen en/of uitgetest, ook verschillende medicatie's bestemd voor oncopatiënten enz... Het lichaam van mijn broer was dat van een supermens dat kon niet anders. Mijn moeder en ik hebben alles gedaan om zijn leven te redden, opname in centra's al dan niet vrijwillig, beschermen tegen afrekeningen in het drugsmilieu (wat een paar maal niet gelukt is), het is allemaal zo erg dat ik soms twijfel of het geen droom was, dan wel een zeer slechte. .......................................
7 jaar geleden heeft mijn broer dan een overdosis genomen met zeer ernstige lichamelijke letsels. Na een langdurige coma en "revalidatie" en nog een reeks andere opnames is hij dan alleen gaan wonen, dan opnieuw een paar opnames opnieuw hervallen. En als je dan weet dat mijn broer door die overdosis niet meer kan praten, in een rolstoel zit, toch wel een beperking heeft van de fijne motoriek, longen aangetast, lever aangetast enz... nog drugs neemt.
Het is een tijd redelijk goed geweest buiten dan zijn jointgebruik tot vrijdag is mijn broer opgenomen op IZ het was 1 min voor 12. Voorlopige prognose: als hij uit coma komt zal hij voor de rest van zijn leven oa aan de kunstnier moeten 3x/week, verdere info. heb ik nog niet tot op heden.
De oorzaak van zijn coma is het gevolg van zijn drugs- en medicatiegebruik in het verleden, mijn broer is geen supermens meer.
Dagmar
T
Thea van der Meer
28/10/2004 23:20
Lieve Dagmar
Wat vreselijk wat jullie allemaal meemaken,ik wil je laten weten dat ik heel erg met jullie meeleeft, en wat anderen er van zeggen moet je maar naast je neerleggen, ik heb al zoveel {goede}raad gekregen,maar je kunt niet van mensen verwachten dat ze het begrijpen, hebben er geen benul van door wat voor een hel je gaat.Vreselijk als je iemand zo af ziet takelen, heb ik ook met mijn dochter, ga er zelf aan onderdoor als ik niet oppas, het doet mij heel veel verdriet dat ik al heel lang geen contact met haar hebt, ook ik heb alles gedaan maar als ze zelf niet willen, kun je er niets aan veranderen.ik hoop nog van je te horen, jij hebt dan wel geen super broer meer maar je bent eenSUPER zus, veel liefs en sterkte ook voor je Moeder
Wat vreselijk wat jullie allemaal meemaken,ik wil je laten weten dat ik heel erg met jullie meeleeft, en wat anderen er van zeggen moet je maar naast je neerleggen, ik heb al zoveel {goede}raad gekregen,maar je kunt niet van mensen verwachten dat ze het begrijpen, hebben er geen benul van door wat voor een hel je gaat.Vreselijk als je iemand zo af ziet takelen, heb ik ook met mijn dochter, ga er zelf aan onderdoor als ik niet oppas, het doet mij heel veel verdriet dat ik al heel lang geen contact met haar hebt, ook ik heb alles gedaan maar als ze zelf niet willen, kun je er niets aan veranderen.ik hoop nog van je te horen, jij hebt dan wel geen super broer meer maar je bent eenSUPER zus, veel liefs en sterkte ook voor je Moeder
D
dagmar
29/10/2004 00:50
Hallo Thea,
Dank je voor je medeleven. Ik heb vandaag een lichtpuntje mijn broer is wakker maar toch nog aan de beademing zelf kan hij niet ademen. Hij is zeer onrustig en verward. Ik denk dat ik er zelf ook wat last van heb.
Ik ben op 16/10 nog met hem gaan winkelen het was een hele klus rolstoel in de auto rolstoel uit de auto maar we hebben toch plezier gehad die dag. s' Avonds was er feest onze moeder was 50 jaar geworden ik zorgde voor het feest mijn broer moest voor het pakje zorgen. We hebben die avond goed gegeten met heel de familie, goed gelachen en daarna gaan dansen. Vorige week donderdag was mijn broer zijn woonkrediet goedgekeurd, mijn man een parel van een partner zou alle verbouwingswerken uitvoeren en de woning zodanig aanpassen aan de noden van mijn broer we zagen het allemaal zitten. Mijn broer zijn ogen waren sterretjes zo gelukkig. Een nieuwe start van mijn broer zijn leven. Het woonkrediet gaat zeker niet meer door mijn broer zal niet meer alleen kunnen wonen,.............
Thea ik kan je niet anders dan gelijk geven het doet verdriet en het blijft knagen het zal denk ik niet veranderen. Toch hoop ik dat op een dag in jouw leven en het mijne ergens een rust is.....................................
Dank je voor je medeleven. Ik heb vandaag een lichtpuntje mijn broer is wakker maar toch nog aan de beademing zelf kan hij niet ademen. Hij is zeer onrustig en verward. Ik denk dat ik er zelf ook wat last van heb.
Ik ben op 16/10 nog met hem gaan winkelen het was een hele klus rolstoel in de auto rolstoel uit de auto maar we hebben toch plezier gehad die dag. s' Avonds was er feest onze moeder was 50 jaar geworden ik zorgde voor het feest mijn broer moest voor het pakje zorgen. We hebben die avond goed gegeten met heel de familie, goed gelachen en daarna gaan dansen. Vorige week donderdag was mijn broer zijn woonkrediet goedgekeurd, mijn man een parel van een partner zou alle verbouwingswerken uitvoeren en de woning zodanig aanpassen aan de noden van mijn broer we zagen het allemaal zitten. Mijn broer zijn ogen waren sterretjes zo gelukkig. Een nieuwe start van mijn broer zijn leven. Het woonkrediet gaat zeker niet meer door mijn broer zal niet meer alleen kunnen wonen,.............
Thea ik kan je niet anders dan gelijk geven het doet verdriet en het blijft knagen het zal denk ik niet veranderen. Toch hoop ik dat op een dag in jouw leven en het mijne ergens een rust is.....................................
D
dagmar
02/11/2004 00:21
Hallo Thea,
Onderstussen is mijn broer van de beademing maar krijgt toch nog O2 ter ondersteuning. Hij is wakker, de dialyse doet pijn, krampen, enz... En ......... hij wil sterven. Dit weekend moest ik dan zelf werken en omdat ik in een 12 uur systeem werk (ik vertrek om 6 uur in de ochtend en ben pas thuis om 20u30 soms later) heb ik hem niet kunnen bezoeken, uitzonderingen waren niet toegelaten (tja ik begrijp het langs één kant). Gelukkig heb ik mijn man nog want we hebben een zeer kleine familie. Ik heb weer eens goed gehuild de dingen weer eens op een rij gezet. Mijn verdriet dan opzij gezet en het vanuit zijn standpunt proberen te zien, ik wil het niet toegeven maar zijn leven nog minder kwaliteit hebben dan voorheen.
Vandaag ben ik terug op bezoek kunnen gaan over zijn doodswens bleef het voorlopig stil, ik ben blij. Hij zag er al bij al redelijk goed uit desondanks zijn lichamelijke letsels.
Ik denk dat je een heel bijzondere vrouw bent, ik ken je enkel via deze site en dan nog maar pas, je doet me denken aan mijn moeder. Het is misschien ongepast dit te schrijven maar ik wou het je toch even laten weten.
Je hebt het goed gedacht ik kom uit belgië (oost-vlaanderen).
Op 12/12 kom je op de tv en op welke zender Ned 1 of ? , dan ga ik kijken. Zelf zie ik het niet zitten om hier in belgië op de tv te komen.
Ik ben blij dat die uitzendingen jou helpen bij de verwerking, het zal ook andere mensen op één of andere manier ondersteunen en hopelijk ook mensen tot andere gedachten brengen.
Je hebt gelijk we vergeten soms dat er nog andere liefdevolle mensen zijn die ons nodig hebben en dat er nog mooie momenten in ons leven kunnen zijn.
Groetjes Dagmar
Onderstussen is mijn broer van de beademing maar krijgt toch nog O2 ter ondersteuning. Hij is wakker, de dialyse doet pijn, krampen, enz... En ......... hij wil sterven. Dit weekend moest ik dan zelf werken en omdat ik in een 12 uur systeem werk (ik vertrek om 6 uur in de ochtend en ben pas thuis om 20u30 soms later) heb ik hem niet kunnen bezoeken, uitzonderingen waren niet toegelaten (tja ik begrijp het langs één kant). Gelukkig heb ik mijn man nog want we hebben een zeer kleine familie. Ik heb weer eens goed gehuild de dingen weer eens op een rij gezet. Mijn verdriet dan opzij gezet en het vanuit zijn standpunt proberen te zien, ik wil het niet toegeven maar zijn leven nog minder kwaliteit hebben dan voorheen.
Vandaag ben ik terug op bezoek kunnen gaan over zijn doodswens bleef het voorlopig stil, ik ben blij. Hij zag er al bij al redelijk goed uit desondanks zijn lichamelijke letsels.
Ik denk dat je een heel bijzondere vrouw bent, ik ken je enkel via deze site en dan nog maar pas, je doet me denken aan mijn moeder. Het is misschien ongepast dit te schrijven maar ik wou het je toch even laten weten.
Je hebt het goed gedacht ik kom uit belgië (oost-vlaanderen).
Op 12/12 kom je op de tv en op welke zender Ned 1 of ? , dan ga ik kijken. Zelf zie ik het niet zitten om hier in belgië op de tv te komen.
Ik ben blij dat die uitzendingen jou helpen bij de verwerking, het zal ook andere mensen op één of andere manier ondersteunen en hopelijk ook mensen tot andere gedachten brengen.
Je hebt gelijk we vergeten soms dat er nog andere liefdevolle mensen zijn die ons nodig hebben en dat er nog mooie momenten in ons leven kunnen zijn.
Groetjes Dagmar
T
Thea van der Meer
03/11/2004 22:12
Hallo Dagmar
Wat heb ik veel bewondering voor jou, als ik lees hoe bezorgd je bent om je Broer. Maar meisje wat heb jij een zware last te dragen, het zou eigenlijk zo moeten zijn dat je onbezorgd zou moeten kunnen genieten van je man en kindertjes.Ik hoop dat de tijd zal komen dat je broer je zal vertellen hoe dankbaar hij jou is, voor alles wat je voor hem doet, en de zorgen die je om hem hebt.Maar probeer ook een beetje aan jezelf te denken, want ook jij bent belangrijk.
Heel erg benieuwd ben ik hoe je Moeder met dit grote verdriet omgaat, dat zal ook niet meevallen, vreselijk als je toe moet zien hoe je zoon in een rolstoel beland door die vuile rot drugs, vreselijk wat ze aanrichten,en als Zus en Ouders kun je niets doen, ja ze nu opzoeken in het ziekenhuis, waar je dan weer beroerd vandaan komt, omdat je je zorgen om hem maakt, ik leef heel erg met jullie mee.
En zo 'n bijzonder mens ben ik niet hoor , ik ben een Moeder die heel veel van haar kind houdt, en alles heeft geprobeerd om haar voor de weg die ze ingeslagen is te behoeden, maar het houdt een keer op als niets helpt, en ik ga er onderdoor worden er alleen nog maar meer mensen ongelukkig.
Ook ik heb het gevoel dat wij een fijne band hebben samen, ik zie je een beetje als een dochter, mooi dat dat bestaat, en je kunt altijd op mij rekenen, ik kom op 12 dec op ned 1 op de Tv het begint om 23.45 uur en het programma heet 'Wat zou jij doen ', ik zit op het podium , als hoofdgast,
Dagmar ik hoop dat het goed blijft gaan met je Broer , dan krijg jij ook een beetje rust,
Tot mails en veel lieve groetjes van Thea
Wat heb ik veel bewondering voor jou, als ik lees hoe bezorgd je bent om je Broer. Maar meisje wat heb jij een zware last te dragen, het zou eigenlijk zo moeten zijn dat je onbezorgd zou moeten kunnen genieten van je man en kindertjes.Ik hoop dat de tijd zal komen dat je broer je zal vertellen hoe dankbaar hij jou is, voor alles wat je voor hem doet, en de zorgen die je om hem hebt.Maar probeer ook een beetje aan jezelf te denken, want ook jij bent belangrijk.
Heel erg benieuwd ben ik hoe je Moeder met dit grote verdriet omgaat, dat zal ook niet meevallen, vreselijk als je toe moet zien hoe je zoon in een rolstoel beland door die vuile rot drugs, vreselijk wat ze aanrichten,en als Zus en Ouders kun je niets doen, ja ze nu opzoeken in het ziekenhuis, waar je dan weer beroerd vandaan komt, omdat je je zorgen om hem maakt, ik leef heel erg met jullie mee.
En zo 'n bijzonder mens ben ik niet hoor , ik ben een Moeder die heel veel van haar kind houdt, en alles heeft geprobeerd om haar voor de weg die ze ingeslagen is te behoeden, maar het houdt een keer op als niets helpt, en ik ga er onderdoor worden er alleen nog maar meer mensen ongelukkig.
Ook ik heb het gevoel dat wij een fijne band hebben samen, ik zie je een beetje als een dochter, mooi dat dat bestaat, en je kunt altijd op mij rekenen, ik kom op 12 dec op ned 1 op de Tv het begint om 23.45 uur en het programma heet 'Wat zou jij doen ', ik zit op het podium , als hoofdgast,
Dagmar ik hoop dat het goed blijft gaan met je Broer , dan krijg jij ook een beetje rust,
Tot mails en veel lieve groetjes van Thea
L
luc vermeulen
12/11/2004 09:36
Hallo,
Wie kan ons helpen met raad...
Ik heb mijn zoon reeds 15jaar niet meer gezien door de scheiding en ben zelf terug hertrouwd met een vrouw in duitsland waar ik ook woon.
Ik kreeg onlangs een schrijven van de jeugdrechtbank in Belgie dat mijn zoon in Ruislede verblijft wegen diefstal en vooral het probleem met drugs.
Ik dacht steeds dat mijn zoon in Spanje verbleef met zijn moeder,maar met 12jaar is de jongen terug naar Belgie gekommen en leefde een tijdje bij zijn oma tot die overleden is en ging dan met 15jaar op de dool...
Ik heb mijn zoon reeds bezoekt in Ruislede en vernam dat hij reeds alle drugs heeft genomen en dat vanaf zijn 12 de leefjaar...
Hij heeft reeds een ontwennungskuur van 4 maanden achter zich en is dan gaan lopen.
Terug bij de vrienden met drogen en opnieuw het ganse genomen tot hij terug opgepakt werd,terug in ruislede en daar heeft hij ook onlangs wat gebruikt wat hij eerlijk heeft toegegeven en 14 dagen geleden ging hij op stap met de leefgroep en is dan gaan lopen en weer drugs gebruikt (speed,weet)en ging zich zelf na 2dagen aanmelden wat wel positief was ergens...
Ik heb voor de jongen naar duitsland te halen,weg van de vrienden MAAR ik heb nog 3 kinderen thuis en heb een zaak en een huis en ben bang dat hij verder doet met drugs wat mijn familie dan in gevaar brengt...
Wie heeft ervaring hiermee en zal ik de jongen een kans geven of is het hopeloos !!!
Een reaktie zou ik zeer op prijs stellen,een hopelose vader.
Wie kan ons helpen met raad...
Ik heb mijn zoon reeds 15jaar niet meer gezien door de scheiding en ben zelf terug hertrouwd met een vrouw in duitsland waar ik ook woon.
Ik kreeg onlangs een schrijven van de jeugdrechtbank in Belgie dat mijn zoon in Ruislede verblijft wegen diefstal en vooral het probleem met drugs.
Ik dacht steeds dat mijn zoon in Spanje verbleef met zijn moeder,maar met 12jaar is de jongen terug naar Belgie gekommen en leefde een tijdje bij zijn oma tot die overleden is en ging dan met 15jaar op de dool...
Ik heb mijn zoon reeds bezoekt in Ruislede en vernam dat hij reeds alle drugs heeft genomen en dat vanaf zijn 12 de leefjaar...
Hij heeft reeds een ontwennungskuur van 4 maanden achter zich en is dan gaan lopen.
Terug bij de vrienden met drogen en opnieuw het ganse genomen tot hij terug opgepakt werd,terug in ruislede en daar heeft hij ook onlangs wat gebruikt wat hij eerlijk heeft toegegeven en 14 dagen geleden ging hij op stap met de leefgroep en is dan gaan lopen en weer drugs gebruikt (speed,weet)en ging zich zelf na 2dagen aanmelden wat wel positief was ergens...
Ik heb voor de jongen naar duitsland te halen,weg van de vrienden MAAR ik heb nog 3 kinderen thuis en heb een zaak en een huis en ben bang dat hij verder doet met drugs wat mijn familie dan in gevaar brengt...
Wie heeft ervaring hiermee en zal ik de jongen een kans geven of is het hopeloos !!!
Een reaktie zou ik zeer op prijs stellen,een hopelose vader.
D
dagmar
14/11/2004 02:58
Hallo Thea,
Het is een tijdje geleden dat ik geschreven heb. Mijn pc heeft een tijdje niet gewerkt daar er weer eens een defect was aan mijn aansluiting.
Met mij broer gaat het beter, het is te zeggen nu heeft hij geen O2 ondersteuning meer nodig, de iv lijn is uit en de dialyselijn. De nierfunctie is wonder bij wonder beter dan alle verwachtingen, toch is het op het randje. Zijn slikfunctie is redelijk dus hij kan opnieuw eten, doch moet hij oppassen.
Nu begint zijn haar uit te vallen met bosjes het is echt geen zicht. Zijn rechter voet is in de gips, is heel dik en zeer pijnlijk.(ik heb geen flauw idee wat de oorzaak is en de dokters ook niet volgens mij, we zullen afwachten) De pijnmedicatie is zeer beperkt door zijn slechte nierfunctie.
Zijn decubituswonden t.h.v. zijn stuit en heupkam zien er niet echt goed uit.
Hij begint opnieuw koppig te doen (gelukkig niet tegen mij) spijtig genoeg tegen mijn moeder. Over sterven praat hij nog steeds niet en ik ook niet. Hoewel de toekomst er toch niet echt rooskleurig uitziet had ik aan de verpleging van het ziekenhuis laten weten dat om mijn broer na zijn opname naar een revalidatiecentrum te sturen (de wachtlijst is lang). Weet je wat? mijn broer te slecht om te revalideren maar hij zou dan wel goed genoeg geweest zijn om opnieuw alleen te wonen, het is toch niet te geloven hé. Ik ga het hierbij niet laten daar mogen ze zeker van zijn, hier komt nog een staartje aan. Ik mag wel zeggen dat ik daar zeer boos om ben.
Met mij buiten mijn boosheid ben ik moe en kijk ik toch wat zwart na verloop van tijd. Gisteren heeft mijn man een verkeersongeval gehad, gelukkig is hij ok en de anderen van de ene auto ook.
Ik heb 2 weken vakantie en volgende week ga ik opnieuw naar school 1 dag/week dit t.e.m. 06/2005. Ik zie er eigenlijk optegen maar ik had me ingeschreven voor deze cursus op mijn werk voor dit alles en ik ben door de selectie. Mijn werkrooster zal zeer zwaar zijn tot volgend jaar maar ja...... het leven is nu eenmaal zwaar.
Heb je al iets vernomen van je dochter?
Groetjes van mij en ook voor je fam.
Tot binnenkort
Het is een tijdje geleden dat ik geschreven heb. Mijn pc heeft een tijdje niet gewerkt daar er weer eens een defect was aan mijn aansluiting.
Met mij broer gaat het beter, het is te zeggen nu heeft hij geen O2 ondersteuning meer nodig, de iv lijn is uit en de dialyselijn. De nierfunctie is wonder bij wonder beter dan alle verwachtingen, toch is het op het randje. Zijn slikfunctie is redelijk dus hij kan opnieuw eten, doch moet hij oppassen.
Nu begint zijn haar uit te vallen met bosjes het is echt geen zicht. Zijn rechter voet is in de gips, is heel dik en zeer pijnlijk.(ik heb geen flauw idee wat de oorzaak is en de dokters ook niet volgens mij, we zullen afwachten) De pijnmedicatie is zeer beperkt door zijn slechte nierfunctie.
Zijn decubituswonden t.h.v. zijn stuit en heupkam zien er niet echt goed uit.
Hij begint opnieuw koppig te doen (gelukkig niet tegen mij) spijtig genoeg tegen mijn moeder. Over sterven praat hij nog steeds niet en ik ook niet. Hoewel de toekomst er toch niet echt rooskleurig uitziet had ik aan de verpleging van het ziekenhuis laten weten dat om mijn broer na zijn opname naar een revalidatiecentrum te sturen (de wachtlijst is lang). Weet je wat? mijn broer te slecht om te revalideren maar hij zou dan wel goed genoeg geweest zijn om opnieuw alleen te wonen, het is toch niet te geloven hé. Ik ga het hierbij niet laten daar mogen ze zeker van zijn, hier komt nog een staartje aan. Ik mag wel zeggen dat ik daar zeer boos om ben.
Met mij buiten mijn boosheid ben ik moe en kijk ik toch wat zwart na verloop van tijd. Gisteren heeft mijn man een verkeersongeval gehad, gelukkig is hij ok en de anderen van de ene auto ook.
Ik heb 2 weken vakantie en volgende week ga ik opnieuw naar school 1 dag/week dit t.e.m. 06/2005. Ik zie er eigenlijk optegen maar ik had me ingeschreven voor deze cursus op mijn werk voor dit alles en ik ben door de selectie. Mijn werkrooster zal zeer zwaar zijn tot volgend jaar maar ja...... het leven is nu eenmaal zwaar.
Heb je al iets vernomen van je dochter?
Groetjes van mij en ook voor je fam.
Tot binnenkort
D
Dagmar
06/06/2005 10:18
Mijn broer Francis is overleden op 28/05/'05 op 30 jarige leeftijd.
God looked around his garden and
found an empty space
He then looked down up on the earth
and saw your tired face
He put his arms around you and
lifted you to the nest.
God's garden must be beautiful
He only takes the best.
Zijn zus Dagmar
God looked around his garden and
found an empty space
He then looked down up on the earth
and saw your tired face
He put his arms around you and
lifted you to the nest.
God's garden must be beautiful
He only takes the best.
Zijn zus Dagmar
D
Dagmar
06/06/2005 10:19
Mijn broer Francis is overleden op 28/05/'05 op 30 jarige leeftijd.
God looked around his garden and
found an empty spaceHe then looked down up on the earth
and saw your tired face
He put his arms around you and
lifted you to the nest.
God's garden must be beautiful
He only takes the best.
Zijn zus Dagmar
God looked around his garden and
found an empty spaceHe then looked down up on the earth
and saw your tired face
He put his arms around you and
lifted you to the nest.
God's garden must be beautiful
He only takes the best.
Zijn zus Dagmar
N
nomqn
07/06/2005 17:12
Beste Dagmar,
Mijn innige deelneming voor jullie verlies,
Al het levende is zinnig
hoe onbegrepen het ook mag zijn
of het blij is, droef of innig
of het onrust is of pijn
Zinnig is ons hopen, vrezen
de kleinste bloem in't lage gras
daarom zou het onzin wezen
Als de dood onzinnig was
Toon Hermans
Veel sterkte aan jou en je familie
Mijn innige deelneming voor jullie verlies,
Al het levende is zinnig
hoe onbegrepen het ook mag zijn
of het blij is, droef of innig
of het onrust is of pijn
Zinnig is ons hopen, vrezen
de kleinste bloem in't lage gras
daarom zou het onzin wezen
Als de dood onzinnig was
Toon Hermans
Veel sterkte aan jou en je familie
D
Dagmar
10/06/2005 14:05
Dank je voor je steun
Dagmar
Dagmar
E
ellen
21/08/2005 20:34
Voor ouders en verwanten van druggebruikers is het mogelijk zich aan te sluiten bij de Landelijke Stichting Ouders en Verwanten van Druggebruikers (LSOVD), deze stichting bestaat dit jaar 25 jaar. We organiseren gespreksgroepen door heel Nederland, de groepsleiders zijn zelf ouder van.... of broer of zus van... Via onze telefonische hulpdienst kunt u zich aanmelden, u kunt hier ook terecht voor een goed gesprek. De telefonische hulpdienst wordt bemand door ouders van...tel: [ Telefoon nummer filter ]4 (maandag t/m vrijdag van 10.00u-22.00u
www.lsovd.org
www.lsovd.org
L
love-urs
17/05/2006 14:00
hey lieve dagmar ik ben 24jaar en heb onlangs me drugsverslaafde broer moeten begraven omdat me broer door drugs en alcohol die dag tegen een vertraagde trein aangelopen is hij had hersenletsel en ze hartje is er mee opgehouden ik wou je in iedergeval even laten weten dat je niet als enigste zusje bent die met een drugsverslaafde broer te maken heb ik ben hem dan wel kwijt maar dat is ook niet alles geloof me dus haal je kracht overal vandaan ook al lijkt het moeilijk maar je vind de kracht om je broer weer een beetje te laten lachen en als je broer lacht ook in zijn zware tijd met vechten voelt dat in iedergeval toch weer goed veel strekte ermee en ik hoop dat je je weg vind dikke kus urs
L
love-urs
17/05/2006 14:04
mijn innege deelneming ook ana jou dagmar ik weet hoe je je voelt en welke vragen je hebt maar geloof me dagmar je hebt alles gedaan wat je kunt nu maar hopen dat jou broer en mijn broer hun rust hebben gevonden want overal waar ik ga zijn zijn gedachten bij me sterkte meid en als je wilt praten dan plaats een reactie knuffel love-urs
Snelle reactie als